Niet iedereen vindt opwarming alarmerend (*)

Niet iedereen gelooft dat de opwarming van de aarde zo alarmerend is. Dat de mens de oorzaak is, geloven sommige klimaatsceptici nog veel minder. Tijdens de VN-Klimaattop in Kopenhagen roepen ze harder dan ooit.
In 2007 publiceerde het Intergouvernementeel Panel voor Klimaatwijziging (IPCC) zijn vierde rapport, het uitgangspunt voor de discussies vandaag in Kopenhagen. De conclusie bevestigde die van eerdere studies: de aarde is de laatse decennia jaar opvallend snel opgewarmd, daarvan is de mens de belangrijkste oorzaak, en als we niet meteen ingrijpen, dreigt onherstelbare schade voor de planeet.

De geloofsbrieven van het klimaatpanel zijn niet min. Het vaart onder de vlag van de Verenigde Naties en verenigt honderden experts, en niet de minste, van over de hele wereld. In Oslo bedankten ze het panel in 2007 met de Nobelprijs voor Vrede.

Gesneuveld



Het IPCC-rapport is het resultaat van langdurig, wereldwijd overleg, dat tot aanpassingen, schrappingen en aanvullingen leidde. Toch kwam er behoorlijk wat kritiek, ook uit wetenschappelijke hoek.

De belangrijkste kritiek is dat het VN-Klimaatpanel onzekerheden onder de mat veegt, belangrijke bevindingen negeert, de gevolgen van de opwarming overschat en de conclusies voor beleidsmakers politiek kleurt. Maar er zijn evengoed critici die vinden dat het IPCC de zaken nog gunstig voorstelt.

Een van de bekendste dissidenten is malariaexpert Paul Reiter van het Parijse Pasteur-instituut. Hij was vroeger lid van het VN-klimaatpanel maar stapte zelf op. Er zitten behoorlijk wat “niet- wetenschappers” in het panel, zegt hij, en de impact van de politiek op het wetenschappelijke werk is veel te groot.

Een andere opvallende klimaatscepticus is de Amerikaanse fysicus Fred Singer, in de jaren zestig een expert in aardobservatiesatellieten en zelfs nog adviseur van president Eisenhower. Hij noemt de klimaatverandering “een natuurlijk fenomeen” – niet de mens is de schuld dus, een veelgehoorde stelling bij klimaatsceptici – en zegt dat “mensen zich in het verleden aan alle soorten klimaatveranderingen hebben aangepast.” Singer zette vorig jaar eigen een klimaatpanel op, het Niet-gouvernementeel Panel voor Kimaatwijziging (NIPCC). Hij bracht daarin wetenschappers uit de hele wereld bijeen voor “een onafhankelijk onderzoek naar de oorzaken en gevolgen van klimaatwijziging in de gepubliceerde, peer-reviewliteratuur – onderzocht zonder vooroordelen en selectiviteit.” Singer zegt gebruik te maken van rapporten die het IPCC, het VN-Klimaatpanel, links liet liggen.

De Deense politicoloog Bjørn Lomborg, auteur van het controversiële boek ‘The Skeptical Environmentalist’, neemt een tussenpositie in. Hij is ervan overtuigd dat de aarde opwarmt en dat de mens de schuldige is, maar stelt tegelijk dat veel van de oplossingen die nu naar voren worden geschoven en miljarden dollar zullen gaan kosten, eerder op emotie dan op wetenschappelijk onderzoek gebaseerd zijn en daardoor misschien weinig of niets zullen uithalen. Hij zegt dat Al Gore de zaken fel overdreven voorstelt en noemt hem niets minder dan een populist.

Climategate



Sommigen zeggen ze dat de klimaatonderzoekers zich vergissen of te weinig wetenschappelijkheid aan de dag leggen. Anderen zeggen dat ronduit geknoeid is met de klimaatgegevens. ‘The Great Global Warming Swindle’, de grote zwendel met de opwarming van de aarde, is de titel van een Britse documentaire waarin het VN-Klimaatpanel er flink van langs krijgt.

Wie in fraude en zelfs een groot, wereldwijd complot gelooft, stond vorige maand helemaal op zijn achterste poten toen een anonieme hacker e-mails liet uitlekken van de Klimaatonderzoekseenheid (CRU) van de Engelse Universiteit van East Anglia (UEA), een incident dat meteen Climategate werd gedoopt. In sommige mails lezen klimaatsceptici pogingen van klimaatonderzoekers om de menselijke oorzaak van de opwarming te overdrijven. Olie-exporteur Saoedi-Arabië reageerde geschokt en eiste een onderzoek.

Klimaatsceptici krijgen zelf steevast de kritiek dat ze heel selectief lezen, zaken uit hun context rukken en hun pijlen vooral richten op zwakkere, of minder recente bevindingen die de wetenschappelijke wereld zelf ook reeds als achterhaald beschouwt.

(*) Dit artikel maakt deel uit van een reeks bijdragen van IPS naar aanleiding van de klimaatconferentie in Kopenhagen. ‘Planeet Kopenhagen’ startte op 23 november en loopt tot het einde van de conferentie op 18 december.

Zonder jouw steun bestaat MO* niet.

Wil je dat MO* dit soort verhalen blijft brengen?
Steun ons en word proMO* voor maar €4/maand of doe een vrije gift

Word proMO* of Doe een gift