Van een natie voor enkelen naar een wereld voor allen

‘Iedereen is het eens over ongelijkheid’

CC

Als Belgische migrant in Bolivia volgt Eva Geerts het nieuws uit haar thuisland met toenemende verbazing.

Beste MO*-lezer,

De westerling is rijker en leeft in beter ontwikkelde landen dan mensen in andere regio’s. Landsgrenzen houden deze ongelijkheid in stand.

Zowel politieke voor- als tegenstanders van het VN-migratiepact lijken deze stelling te aanvaarden.

Overtuigingspakketje

Westerse tegenstanders willen ‘onze verworvenheden’ (het waardevolle overtuigingspakketje dat onze identiteit vormt) graag beschermen: gelijkheid tussen man en vrouw, democratie, scheiding tussen kerk en staat, vrijheid van meningstuiting. Ze zijn ervan overtuigd dat ze hiervoor een sterke natie nodig hebben waarin gelijkgezinden in overeenstemming samenleven. Anderen mogen lid worden van deze natie, wanneer ze ernstig bedreigd worden en op voorwaarde dat ze hetzelfde overtuigingspakketje overnemen.

‘Buiten onze veilige cocon vechten mensen dagelijks voor een inkomen dat eten, fatsoenlijk sanitair en een dak boven hun hoofd vezekert’

Westerse voorstanders ervaren dezelfde ongelijkheid, maar merken op dat het totaal arbitrair is waar iemand geboren wordt. Ze vinden de kansenongelijkheid die gecreëerd wordt door de landsgrenzen onrechtvaardig. Dus het minste wat we kunnen aanbieden aan mensen uit minder fortuinlijke landen is een goed georganiseerde migratie.

Hoe dan ook: beide kampen gaan uit van dezelfde ongelijkheid.

Maar, lieve lezer, landsgrenzen zijn een uitvinding. Een afspraak. Een gezamenlijk, menselijk construct. Het feit is dat we samen op één planeet wonen.

Iedereen wereldburger. Iedereen waterdrinker. Iedereen plastic-gebruiker. Iedereen CO2-uitstoter. Iedereen milieuvervuiler. En iedereen gelukszoeker.

Er is maar één wereld

Je kan proberen je terug te trekken in de veilige en bekende cocon van je natiestaat. Totdat de temperatuur in je cocon zodanig stijgt dat je wel eens moet gaan kijken wat er buiten je cocon gebeurt. Daar leven mensen die nog dagelijks vechten voor een inkomen dat eten, fatsoenlijk sanitair en een dak boven hun hoofd verzekert. Mensen zonder toegang tot onderwijs, gezondheidszorg, een pensioenspaarkas.

Personen die hun mentale vaardigheden gebruiken om zich uit de schulden te werken hebben geen ruimte voor het analyseren van hun ‘persoonlijke voetafdruk’ op deze aardbol, de hoeveelheid plastic die ze consumeren, de vervuilende energie die ze gebruiken.

Lieve lezer, samen met deze mensen wonen we op deze wereld. Laat ons beginnen om op z’n minst elkaar te leren kennen als medebewoner in hetzelfde huis. Misschien verbazen we ons nog. Wie weet onderschrijven deze personen waarden die ons ook van nut kunnen zijn in het dagelijkse leven. Wie weet bleken we toch niet zo anders te zijn als gedacht. Wie weet handelen we dan nog op tijd, om ons brandend huis, gezamenlijk te blussen.

Want er is maar één wereld, we hebben maar één thuis.

Liefs,

Een Belgische migrant in Bolivia

Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift