Van Maleisische journalist tot Antwerpse leerkracht

‘Ik doe mee aan Mr. Gay Belgium 2022 om mensenrechten te promoten’

© Tuur Bries

Dinesh aan het Museum aan de Stroom: ‘Ik hou van Antwerpen. Het is hier zo mooi en divers’

Dat Mr. Gay Belgium meer is dan een schoonheidswedstrijd is niet alleen de overtuiging van de organisatie, maar ook van finalist Dinesh George Lourdes. Vijf jaar geleden vertrok hij uit Maleisië, waar homoseksualiteit strafbaar is. Vandaag wil hij de aandacht resoluut op mensenrechten leggen. ‘België hielp me om van mezelf te houden en ik wil dat anderen zich ook aanvaard kunnen voelen.’

De lhbti+-gemeenschap wordt nog steeds met veel uitdagingen geconfronteerd. Wereldwijd zijn er nog 71 landen waar het illegaal is om homo te zijn. In 11 landen staat er zelf de doodstraf op.

Ook in Maleisië is homoseksualiteit illegaal. In de strafwet stelt artikel 377 dat er een verbod geldt op ‘lichamelijke gemeenschap tegen de natuurlijke orde’, ofwel een verbod op sodomie. Homoseksualiteit wordt bijgevolg bestraft met een gevangenisstraf, geldboetes en zweepslagen.

Het deed Maleisiër Dinesh George Lourdes (29) besluiten om zijn land te verlaten en in België een nieuw leven te beginnen, zoals hij in 2019 neerschreef in een blog voor MO*. Vandaag is Dinesh finalist in de wedstrijd Mr. Gay Belgium 2022.

‘Met mijn deelname wil ik meer bewustwording creëren over internationale mensenrechten. In mijn geboorteland staan er zware straffen op homoseksualiteit, maar het effect van deze criminalisering is ingrijpender dan de vervolging alleen’, vertelt George Lourdes vandaag aan MO*. ‘Mijn verhaal is er één over religie, seksueel misbruik, discriminatie, psychologie en zelfhaat.’

‘Ik haatte mezelf’

Op zijn 19de kwam Dinesh uit de kast voor zijn familie en dichte vrienden. Binnen zijn katholieke familie kwam er vooral onbegrip en bleek het moeilijk om te accepteren. ‘Ik word nog altijd niet uitgenodigd op bruiloften, ze willen niet dat ik de familie vertegenwoordig.’

Ook veel vrienden vonden het vies en keurden het af. ‘Ik dacht destijds dat er iets mis was met mij. Ook vandaag, nadat ik aankondigde dat ik mee deed met Mr. Gay Belgium, verloor ik veel volgers. Dat is jammer, dat waren mijn vrienden.’

De criminalisering van homoseksualiteit maakte het leven van Dinesh nog moeilijker. Hij vertelt over een traumatische ervaring. ‘Ondanks de strafwetgeving bestaan er wel underground gay clubs in Maleisië. Toen ik op een avond uit ging met vrienden, vergreep iemand zich aan mij in de toiletten.’

De impact van dit incident was enorm, vertelt hij. ‘Ik kon lange tijd niet meer intiem zijn met iemand. Twee jaar lang haatte ik mezelf. Het klinkt gek, omdat het iets is dat iemand anders je aandeed. Toch stel je jezelf constant in vraag: wat als ik niet was uitgegaan?’

‘Als homoseksuele man geniet je eigenlijk geen wettelijke bescherming.’

Hulp zoeken of vragen bleek quasi onmogelijk. ‘Ik kon nergens heen, dat maakt het erger. De politie zou vragen stellen. Over waar ik was geweest en of er andere homoseksuele mannen bij waren, ik zelf gay ben, … In dat geval hadden ze me kunnen arresteren. Als homoseksuele man geniet je eigenlijk geen wettelijke bescherming.’

Ook in het ziekenhuis of bij de psycholoog was hulp vinden onmogelijk. ‘Ik ging naar het ziekenhuis om PEP te krijgen, een middel dat helpt voorkomen dat je hiv oploopt. Daar stelden ze vragen en wilden ze meer details. Ze zouden er zelfs politie bij halen. Ik zocht dan maar een uitvlucht en vertrok zonder hulp. Ook bij mijn psycholoog had ik schrik dat hij me zou aangeven bij de politie.’

Blijf op de hoogte

Schrijf je in op onze nieuwsbrieven en blijf op de hoogte van het mondiale nieuws

Leven in illegaliteit

‘De angst waarmee homoseksuelen leven zorgt dat ze nergens heen kunnen met hun problemen’, beaamt Kyle Tan, onderzoeker aan de universiteit van Waikato in Nieuw-Zeeland. Uit een rapport van Queerlapis, een Maleisische organisatie die opkomt voor lhbti+-rechten blijkt dat 72,7% van de respondenten gevallen van geweld en discriminatie niet durven aan te geven.

De Maleisische strafwetgeving duwt mensen in de illegaliteit. De basis van de anti-lhbti+-wetgeving in Maleisië ligt in het Britse koloniale bestuur, artikel 377 van het strafwetboek komt voort uit de Britse koloniale wetgeving en bevat een verbod op ‘seksuele betrekkingen tegen de natuurlijke orde’. Datzelfde artikel vormt ook de wettelijke basis voor discriminatie tegen de lhbti+-gemeenschap in andere Britse ex-kolonies zoals Bangladesh, Sri Lanka, Myanmar, Pakistan en Singapore.

Naast de nationale wetten gelden er ook shariawetten voor Maleisische moslims. Deze shariawetgeving bestaat naast het normale wetssysteem. Ook daarin worden uitingen van seksualiteit en gender streng gereguleerd.

‘Dat heeft een enorm effect op de mentale gezondheid’, vertelt Tan. ‘Maleisische homo’s kunnen zichzelf niet zijn. Vaak internaliseren ze de maatschappelijke homofobie, wat leidt tot zelfhaat.’

Volgens een rapport uit 2020 van Arrow, een Maleisisch onderzoekscentrum voor vrouwenrechten, gaat het aantal vervolgingen van lhbti+-personen in stijgende lijn. In 2021 kondigde de overheid aan dat het ook een verbod wil op ‘de promotie van een lhbti+-levensstijl’.

Bekende figuren uit de lhbti+-gemeenschap worden door de Maleisische autoriteiten geviseerd. Zo moest in 2021 Nur Sajat, een transvrouw met veel bekendheid op sociale media, vluchten. Dat ze als transvrouw op een foto stond met een hijab leverde haar een beschuldiging op van het beledigen van de islam, een inbreuk op de shariawetgeving.

Ook een voormalige vicepremier werd aangeklaagd in 2015. Hij kreeg een gevangenisstraf van vijf jaar voor seksuele relaties met personen van hetzelfde geslacht. Volgens hem ging het om een politieke afrekening.

De rol van religie

Volgens een opiniepeiling van onderzoeksbureau IPSOS uit 2021 ligt de steun voor de lhbti+-gemeenschap in Maleisië laag. Amper 14% van de Maleisische bevraagden, veel lager dan het globale gemiddelde van 52%, vindt dat lhbti+-personen open moeten kunnen zijn over hun seksuele geaardheid.

Religie speelt een belangrijke rol, gelooft George Lourdes. ‘Ik kom uit een land met een moslimmeerderheid. Daarom zijn de regels zo streng. Maar ook onder andere delen van de bevolking heerst er een negatieve houding tegenover homoseksualiteit. Mensen in mijn land, niet alleen moslims, zijn vaak eerder conservatief. Ze hebben hun eigen opvattingen en die zijn moeilijk te veranderen.’

‘Verandering is mogelijk geloof ik. Vijftig jaar geleden was Europa conservatiever dan vandaag.’

Het gebrek aan maatschappelijke acceptatie en aanvaarding zorgt ervoor dat schadelijke praktijken bestaan, zoals conversietherapie, dat bedoeld is om de seksuele voorkeur of genderidentiteit van een persoon aan te passen. Uit onderzoek van Asia Pacific Transgender Network blijkt dat 54% van de bevraagden al onderworpen werden aan zo’n therapie.

‘Mijn opvoeding was streng katholiek’, vertelt George Lourdes. ‘Ik moest van mijn moeder met een aantal priesters en psychologen spreken toen ik uit de kast kwam.’

Dat zijn familie zijn geaardheid niet kan accepteren, daarmee leerde hij intussen leven. ‘Het blijft tenslotte je familie. Maar toch wil ik die houding niet normaliseren. Ik wil streven naar een wereld waarin iedereen zichzelf kan zijn. Verandering is mogelijk, geloof ik. Vijftig jaar geleden was Europa conservatiever dan vandaag.’

Verliefd op België

Ondanks alles mist George Lourdes zijn geboorteland ook. ‘Ik ben blij dat België mijn nieuwe thuis is, maar ik liet een goede job, mijn familie en vrienden achter. Binnenkort ga ik voor de eerste keer terug. Mijn vader is twee jaar geleden overleden, de pandemie bemoeilijkte jammer genoeg het reizen. Ik zou graag zijn graf bezoeken om mijn respect te betonen. Het is best spannend om na zo lang terug te keren.’

George Lourdes, vandaag 29, trok op zijn 25ste naar België. Hij leerde zijn huidige partner kennen in Maleisië toen hij daar op reis was. ‘Dat stuurde mijn keuze mee (lacht). Ondertussen behaalde ik een master in de communicatiewetenschappen aan de VUB.’

Nadien in België blijven was een makkelijke keuze, gaat hij verder. ‘Ik bleef voor de liefde, zowel voor mijn partner als voor het land. België is prachtig. Ik was ook onder de indruk van Antwerpen, het is hier zo mooi en divers. De Belgische keuken vind ik ook super lekker. Ik kook graag en wissel regelmatig af tussen de Aziatische en Belgische keuken. Stoofvlees en vol-au-vent zijn enkele van mijn Belgische favorieten.’

Het Nederlands kreeg George Lourdes snel onder de knie. Op enkele maanden tijd behaalde hij al het B2-taalniveau. ‘Ik ging er volledig voor. Tijdens mijn leerproces sprak ik geen woord Engels meer, alleen Nederlands. En ik luisterde veel naar Nederlandstalige muziek. K3 bracht me veel bij (lacht).’

In Maleisië was hij journalist. ‘Ik schreef toen voornamelijk over onderwijs. Elke dag was anders, ik mocht interessante mensen interviewen. Ik mocht mezelf in diverse onderwerpen verdiepen. Het was mijn droomjob en deed dat enorm graag. Maar ik heb die hele carrière met plezier achtergelaten om mezelf te kunnen zijn.’

‘In de toekomst hoop ik terug in de journalistiek te stappen.’

Na het behalen van zijn masterdiploma volgde hij nog een opleiding oplossingsgerichte therapie. ‘Ik heb een jaar als therapeut gewerkt. Elke dag ging ik om met kwetsbare mensen. Maar door mijn eigen ervaringen als slachtoffer van seksueel geweld viel mij dat zwaar, daarom ben ik er mee gestopt.’

Nu staat hij al bijna twee jaar in het onderwijs. Hij geeft Engels in de derde graad van het Koninklijk Lyceum in Antwerpen. ‘Engels is mijn moedertaal en ik had al les gegeven in Zuid-Korea, dus dat voelde aan als een logische stap.’

Toch ligt zijn hart nog steeds bij de journalistiek. ‘Maar eerst moet ik mijn Nederlands nog bijschaven.’

(c) Rowin Dreef

Activisme in verkiezingsjasje

De aankondiging van zijn deelname aan Mr. Gay Belgium was meteen ook zijn outing in zijn school. ‘Dat was helemaal geen probleem. Mijn berichten over de competitie worden door de school ook gedeeld op sociale media. Het is zo’n contrast met Maleisië. Ik voel mij enorm welkom.’

Sinds 2013 bestaat Mr. Gay Belgium. Op 12 november vindt de finale plaats. Tot dan voeren de finalisten campagne gericht op een specifiek thema waarmee de homogemeenschap wordt geconfronteerd.

‘We zijn geen schoonheidswedstrijd’, legt organisator Bram Bierkens uit. ‘De focus ligt echt op inhoud. Eigenlijk is het activisme in een verkiezingsjasje.’ De winnaar treedt een jaar lang op als ambassadeur voor de Belgische lhbti+-gemeenschap en werkt verder om mee bewustzijn te creëren over zijn thema.

‘Het is zoveel meer dan een schoonheidswedstrijd waarbij alleen looks tellen’, beaamt ook George Lourdes, die via Instagram de vraag kreeg of hij wilde deelnemen. ‘Ook kennis over de lhbti+-gemeenschap, mondigheid en creativiteit spelen een rol.’

(c) David Degelin

Voor hem is het vooral een opportuniteit om meer aandacht te schenken aan internationale mensenrechten en de situatie in Maleisië. ‘Een eerste stap om verandering teweeg te brengen is erover praten. Zo creëer je bewustzijn. Als ik zou winnen, mag ik België vertegenwoordigen bij Mr. Gay Europa, en daarna misschien Mr. Gay World. Dan heb ik écht een platform om over mensenrechten te praten.’

George Lourdes is de enige kandidaat met een zichtbare migratieachtergrond. ‘Dat maakt het een interessante, maar soms ook moeilijke ervaring. Mijn Nederlands maakt me onzeker en is nu het grootste obstakel. Als ik zou doorstromen naar Mr. Gay World is dat geen probleem meer omdat ik dan in het Engels kan deelnemen (lacht).’

Hoewel het zijn centrale campagnethema is, hoopt George Lourdes dat de wedstrijd meer kan doen dan alleen de aandacht op mensenrechten richten. ‘Ik wil ook aan mezelf bewijzen dat er niets mis is met homo zijn. België hielp me om van mezelf te houden. Ik ben zo gelukkig om in een land te leven dat me omhelst omdat ik homo ben, een bruine huidskleur heb en anders ben. Ik ben trots om België mijn nieuwe thuis te noemen, ook al ben ik hier niet geboren. Ik heb eindelijk het gevoel dat ik ergens thuis hoor.’

‘Hopelijk kan ik anderen in gelijkaardige situaties inspireren en hen de boodschap geven dat ze geliefd zijn en aanvaard worden. Want als er een God is, zou hij nooit fouten maken.’

Dinesh George Lourdes is één van de 12 finalisten van Mr. Gay Belgium. De finale vindt plaats op 12 november. Tot dan kan er gestemd worden via de website van Mr. Gay Belgium.

Maak MO* mee mogelijk.

Word proMO* net als 3210   andere lezers en maak MO* mee mogelijk. Zo blijven al onze verhalen gratis online beschikbaar voor iédereen.

Ik word proMO*    Ik doe liever een gift