75.000 vredevolle betogers voor klimaatbeleid

“Beste” politici: Doe verdomme iets voor het klimaat!

(c) Pieter Stockmans

 

Hartverwarmende dag in Brussel – een beetje te warm voor de tijd van het jaar, maar we weten: te is het nieuwe normaal. Een veel te droog en te warm jaar. Te veel water, en te weinig. Te veel storm en te weinig wind. In dezelfde lijn lag de boodschap van vandaag: heel veel volk, heel weinig politieke reactie.

Verbeter: er waren juist veel politieke reacties, maar die waren zo degoutant zelfingenomen en losgezongen van de boodschap die 75.000 mensen in Brussel kwamen afgeven, dat je de hele ellende naar een of andere maan zou wensen – ware het niet dat je het geen enkele maan wil aandoen om met Gwendolyn Rutte, Wouter Beke, Joke Schauvlieghe, Marie-Christine Marghem en de rest opgezadeld te worden.

Voor alle partijvoorzitters, betrokken ministers, gespecialiseerde volksvertegenwoordigers of andere politiek verantwoordelijken (en betaalden), toch nog éénmaal in fatsoenlijke taal gesteld: de klimaatmars van 2 december 2018 was geen uiting van burgers dat ze zelf iets willen doen aan hun levensstijl om de klimaatverandering tegen te gaan (dat doen ze namelijk dagelijks, zonder spandoek of slogan, en dat doen ze thuis, op het werk, onderweg en op alle plaatsen), het was wél EEN NOODKREET opdat POLITICI eindelijk zouden luisteren en HANDELEN, zodat ook toekomstige generaties een goed en welvarend leven kunnen leiden.

Wie dat niet ziet, is ziende blind en te kwader trouw, en ik word werkelijk woedend bij zo veel politieke onwil die verpakt wordt in zelf-felicitaties en nauwelijks verholen beschuldigingen aan de potverterende burger. Echt. Ga je schamen, zwijg stil, kruip weg, maar asjeblief: doe niet alsof die 75.000 mensen vragen wat jij ook zegt of wilt.

En ook dit. De grootste klimaatmars uit onze geschiedenis was tegelijk de vriendelijkste betoging van de voorbije jaren. En dat uitgerekend midden een periode van grimmige blokkades, demonstraties en rellen van de gele hesjes. Als dat onthaald wordt op een zucht van verlichting, dan heeft u ook dat niet begrepen.

Belgische, Vlaamse, Brusselse en Waalse beleidsmakers hebben de keuze: ofwel nemen ze dit signaal ernstig en komt er deze week een antwoord dat lijkt op een echt klimaatbeleid (Geert Bourgeois, neem dit over van je minister van Klimaatonkunde, of noteer nu al dat je Vlaamse regering een echte klimaatramp was), ofwel zal dit voor alle komende jaren niet alleen de grootste maar ook de laatste vriendelijke betoging zijn.

Want de burger kan ook rekenen: als het vernielen van een paar winkelpanden en het opbranden van een paar auto’s door een paar honderd hooligans méér effect ressorteert dan een zondagse boodschap van 75.000 burgers, dan is dat wat het beleid straks krijgt. Bezorgdheid blijft niet neutraal, en zeker niet positief en constructief zoals de twitterende en kletsende politici hopen. Bezorgdheid wordt woede, en woede wordt destructief, zoals de gele hesjes tonen.

Ik was vandaag met enkele kleinkinderen in Brussel. Een van hen zat in mijn nek de massa’s mensen te overschouwen en was echt onder de indruk. ‘Dit moet toch echt wel indruk maken op de bazen van ons land’, was zijn commentaar. Ik had niet het hart te antwoorden dat wij geregeerd worden door een stel kortzichtige opportunisten die al jaren niets – n.i.e.t.s. – doen om het klimaat te redden, en dat ze op de partijbureaus morgen wellicht ook weer niets zullen beslissen dat anders en gedurfder is dan wat we tot nu gezien hebben.

Bewijs dat ik fout was, toon dat mijn kleinzoon de Belgische politiek beter kan inschatten dan ik. Doe verdomme iets: de toekomst heeft recht op een minuut moed van het beleid vandaag.

Ik ben proMO*

Nu je hier toch bent

Om de journalistiek van MO* toekomst te geven, is de steun van elke lezer meer dan ooit nodig. Vind je dat in deze tijden van populisme en nepnieuws een medium als MO* absoluut nodig is om de waarheid boven te spitten? Word proMO*.

Wil je bijdragen tot de mondiale (onderzoeks)journalistiek in het Nederlandstalig taalgebied? Dat kan, als proMO*.

Wil je er mee voor zorgen dat de journalistiek van MO* mogelijk blijft en, ondanks de besparingspolitiek, verder uitgebouwd wordt? Dat doe je, als proMO*.

Je bent proMO* voor € 4/maand of € 50/jaar.

Word proMO* of Doe een gift

Over de auteur